Powrót Pawła Stopnickiego

Przez niemal dwadzieścia lat warsztat stał cicho. Narzędzia trzymane, oliwione, odłożone. Nie było pożegnania ani ogłoszenia — tylko długa pauza. STOPNICKI to, co następuje po tej pauzie: mistrz szewski wracający, by robić jedną rzecz, wąsko i dobrze.

Decyzja była celowo skromna. Nie warsztat wielu modeli, nie wznowienie starego katalogu — jeden but. Męski chukka, szyty na zamówienie, numerowany od pierwszej pary P.S.. Wszystko, co nie jest tym butem, zostało odłożone.

“Wróciłem dla jednego buta. Jeśli jest dobry, to wystarczy.”

Stopnica

Nazwa pochodzi od Stopnicy, miasta w Małopolsce — średniowiecznego miasta królewskiego, które otrzymało prawa miejskie od Kazimierza Wielkiego w 1362 roku. To nie ozdobnik. To sposób, by powiedzieć, że rzemiosło ma korzenie w konkretnym, starym polskim miejscu i że praca odpowiada przed tym dziedzictwem.

Znak, który zobaczysz wszędzie — P.S. — oznacza Pawła Stopnickiego oraz rodzaj post scriptum: linijkę dopisaną, gdy list jest już skończony, pracę podjętą na nowo, gdy uznano ją za zamkniętą.