Powrót Pawła Stopnickiego

Przez niemal dwadzieścia lat warsztat stał cicho. Narzędzia trzymane, oliwione, odłożone. Nie było pożegnania ani ogłoszenia — tylko długa pauza. STOPNICKI to, co następuje po tej pauzie: mistrz szewski wracający, by robić jedną rzecz, wąsko i dobrze.

Decyzja była celowo skromna. Nie warsztat wielu modeli, nie wznowienie starego katalogu — jeden but. Męski chukka, szyty na zamówienie, numerowany od pierwszej pary STOPNICKI. Wszystko, co nie jest tym butem, zostało odłożone.

Stopnica

Stopnica leży pod Krakowem. Stąd, po przodkach, pochodzi Paweł Stopnicki — i stąd nazwisko. Robimy buty jak dawniej: dla królów, dla wędrowców, dla tych, którym droga jeszcze się nie skończyła — i dla przyjaciół.

Znak, który zobaczysz wszędzie — szydło przewleczone przez literę S — to pieczęć Pawła Stopnickiego. Na każdej skrzyni, która stąd wychodzi, jest jej kropla w laku. To trochę jak uścisk dłoni na pożegnanie — krótki, mocny, bez zbędnych słów. Paweł mówi nim jedno: zrobione, sprawdzone, możesz ruszać. A lak złamiesz dopiero Ty — i od tej chwili but jest Twój, a droga należy do Was obu.

Skąd idziemy

Ze Stopnicy, pół tysiąca lat wcześniej, Polska po raz pierwszy zobaczyła Nowy Świat. W 1512 roku ukazała się pierwsza wydana w Polsce księga z mapami i pierwsza w kraju wiadomość o kontynencie amerykańskim. Jej autor pisał się „Jan ze Stobnicy” — dawną formą nazwy Stopnica.

To nie jest ozdobnik. To znaczy, że w Stopnicy już wtedy odkrywanie świata było rzemiosłem równie cierpliwym jak szycie. Zanim ktokolwiek w Polsce narysował Amerykę, kierunek na nią wyznaczono stąd.

Stąd wyznaczono drogę z Polski do Nowego Świata. Tu szyjemy buty na każdą drogę...

THE LAST CHUKKA No. 001 AD ORBEM NOVUM